Инструкция по применению МаксИгра

Инструкция по медицинскому применению
лекарственного средства

Торговое название

Максигра

Международное непатентованное название

Силденафил

Лекарственная форма

Таблетки, покрытые оболочкой 50 мг, 100 мг

Состав

Одна таблетка содержит
активное вещество - силденафила цитрат 70.24 мг или 140.48 мг (эквивалентно силденафилу) 50.00 мг или 100.00 мг соответственно,
вспомогательные вещества: - маннитол, кросповидон (тип А), повидон (К 25), кремния диоксид коллоидный, крахмал кукурузный, магния стеарат, натрия лаурилсульфат,
состав оболочки: гипромеллоза (15 mPas), макрогол 6000, титана диоксид Е171, тальк, индигокармин Е132.

Описание

Таблетки круглой формы, с двояковыпуклой поверхностью, покрытые оболочкой голубого цвета.

Фармакотерапевтическая группа

Препараты для лечения урологических заболеваний. Другие препараты для лечения урологических заболеваний, включая спазмолитики. Препараты для лечения нарушений эрекции. Силденафил.
Код ATХ G04BE03

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Всасывание
Силденафил быстро всасывается. Максимальные концентрации в плазме крови после перорального приема препарата натощак достигаются в течение от 30 до 120 минут. Средняя абсолютная биодоступность при пероральном приеме составляет 41% (диапазон 25 63%). После перорального приема силденафила AUC и Cmax увеличиваются пропорционально дозе при приеме в рекомендуемом диапазоне доз (25-100 мг).
При приеме силденафила вместе с пищей скорость всасывания снижается, при этом средняя задержка Tmax составляет 60 минут и среднее снижение Cmax– 29%.

Распределение
Средний объем распределения силденафила в состоянии равновесной концентрации (Vd) составляет 105 л, что свидетельствует о его распределении в тканях. После однократного перорального приема в дозе 100 мг средняя максимальная общая концентрация силденафила в плазме составляет приблизительно 440 нг/мл. Поскольку силденафил (и его основной циркулирующий метаболит N-десметил) на 96% связывается с белками плазмы, средняя максимальная концентрация свободного силденафила в плазме составляет 18 нг/мл (38 нМ). Связывание с белками не влияет на общую концентрацию препарата.
У здоровых добровольцев, получающих силденафил (однократный прием в дозе 100 мг), через 90 минут после введения в семенной жидкости определялось менее чем 0,0002% (в среднем 188 нг) введенной дозы.

Метаболизм
Силденафил метаболизируется преимущественно микросомальными изоферментами печени CYP3A4 (основной путь) и CYP2C9 (второстепенный путь). Основной циркулирующий метаболит образуется из силденафила путем N-деметилирования. Этот метаболит обладает профилем селективности в отношении фосфодиэстераз, сходным с таковым силденафила, и его активность в отношении ФДЭ5 in vitro составляет приблизительно 50% активности исходного препарата. Концентрация этого метаболита в плазме составляет приблизительно 40% от концентрации силденафила. В дальнейшем метаболит N-десметил метаболизируется, при этом его период полувыведения составляет около 4 ч.

Выведение
Общий клиренс силденафила составляет 41 л/ч, при этом терминальный период полувыведения составляет 3-5 ч. После перорального или внутривенного введения силденафил выводится в виде метаболитов преимущественно с калом (приблизительно 80% введенной перорально дозы) и в меньшем количестве с мочой (приблизительно 13% введенной перорально дозы).


Фармакокинетика препарата в отдельных группах пациентов

Пожилые
У здоровых добровольцев пожилого возраста (старше 65 лет) отмечалось снижение клиренса силденафила, что приводило к повышению концентрации силденафила и активного метаболита N-десметила в плазме до 90% по сравнению со здоровыми добровольцами более молодого возраста (18-45 лет). Вследствие возрастных различий в связывании с белками плазмы, соответствующее повышение концентрации свободного силденафила в плазме составляло приблизительно 40%.

Пациенты с почечной недостаточностью
У добровольцев с нарушением функции почек легкой и умеренной степени тяжести (клиренс креатинина = 30-80 мл/мин) после однократного перорального введения силденафила в дозе 50 мг его фармакокинетические параметры не изменялись. Средние значения AUC и Cmax метаболита N-десметила повышались до 126% и 73% соответственно по сравнению с добровольцами того же возраста без нарушения функции почек. Однако вследствие высокой межиндивидуальной вариабельности эти различия не являлись статистически значимыми. У добровольцев с тяжелым нарушением функции почек (клиренс креатинина < 30 мл/мин) клиренс силденафила снижался, что приводило к повышению средних значений AUC и Cmax до 100% и 88% соответственно по сравнению с добровольцами того же возраста без нарушения функции почек. Кроме того, значения AUC и Cmax для метаболита N-десметила были значительно повышены до 79% и 200% соответственно.

Пациенты с печеночной недостаточностью
У добровольцев с легкой и умеренной степенью цирроза печени (А и В класс по классификации Чайлд-Пью) отмечалось снижение клиренса силденафила, что приводило к повышению значений AUC (84%) и Cmax (47%) по сравнению с добровольцами того же возраста без нарушения печеночной функции. Фармакокинетические параметры силденафила у пациентов с тяжелым нарушением функции печени не изучались.


Фармакодинамика

Силденафил является пероральным препаратом для лечения эректильной дисфункции. В естественных условиях, например при сексуальной стимуляции, препарат восстанавливает нарушенную эректильную функцию путем усиления притока крови к половому члену.

Физиологический механизм, с помощью которого происходит эрекция полового члена, включает высвобождение оксида азота (NO) в кавернозном теле во время сексуальной стимуляции. Далее оксид азота активирует фермент гуанилатциклазу, что приводит к повышению уровня циклического гуанозинмонофосфата (цГМФ), который вызывает расслабление гладких мышц в кавернозном теле и способствует притоку крови. Силденафил является селективным ингибитором цГМФ-специфической фосфодиэстеразы 5-го типа (ФДЭ5) в кавернозном теле, где ФДЭ5 ответственна за распад цГМФ. Силденафил обладает периферическим типом действия на эрекцию. Силденафил не оказывает прямого расслабляющего действия на изолированное кавернозное тело человека, но активно усиливает расслабляющий эффект NO на пещеристую ткань. При активации пути NO/цГМФ, как в случае сексуальной стимуляции, ингибирование ФДЭ5 под влиянием силденафила приводит к повышению уровня цГМФ в кавернозном теле. Поэтому для того, чтобы силденафил оказывал ожидаемое эффективное фармакологическое действие, необходима сексуальная стимуляция. Силденафил селективен в отношении ФДЭ5, которая участвует в процессе эрекции. Его активность в отношении ФДЭ5 превосходит активность в отношении других известных фосфодиэстераз. Эта активность в 10 раз превосходит активность в отношении ФДЭ6, который участвует в процессе передачи света в сетчатке. Силденафил вызывает незначительное и преходящее снижение артериального давления, которое в большинстве случаев не проявляется клинически. Среднее максимальное снижение систолического артериального давления в положении лежа на спине после перорального приема силденафила в дозе 100 мг составляло 8,4 мм рт.ст. Соответствующее изменение диастолического артериального давления в положении лежа на спине составляло 5,5 мм рт.ст. Такое снижение артериального давления согласуется с вазодилатирующим действием силденафила, вероятно связанным с повышением уровня цГМФ в гладких мышцах сосудов. Однократное пероральное введение силденафила в дозе до 100 мг не оказывало клинически значимого влияния на параметры ЭКГ.

После однократного приема силденафила в дозе 100 мг воздействия на подвижность или морфологию сперматозоидов не отмечалось.

Показания к применению

Эректильная дисфункция, характеризующаяся неспособностью к достижению или сохранению эрекции полового члена, достаточной для удовлетворительного полового акта.

Максигра эффективна только при сексуальной стимуляции.

Способ применения и дозы

Для перорального применения. Максигру можно принимать с пищей или без. Тем не менее, для начала действия Максигры может понадобиться больше времени в случае приема с пищей.

Режим дозирования
Применение у взрослых
Рекомендуемая доза Максигры составляет 50 мг внутрь примерно за 1 час до полового акта. С учетом эффективности и переносимости доза может быть увеличена до 100 мг или уменьшена до 25 мг. Максимальная рекомендуемая доза составляет 100 мг.

Проглатывать таблетку необходимо целиком, запивая стаканом воды.
Максимальная рекомендуемая частота приема - 1 раз в сутки.


Особые группы пациентов

Пациенты пожилого возраста
У пациентов пожилого возраста (≥ 65 лет) коррекции дозы не требуется.

Пациенты с нарушением функции почек
При легкой и умеренной степени нарушения функции почек (клиренс креатинина 30-80 мл/мин) коррекция дозы не требуется. В связи со снижением клиренса силденафила у пациентов с тяжелым нарушением функции почек (клиренс креатинина < 30 мл/мин), следует рассмотреть возможность применения Максигры в дозе 25 мг. Исходя из эффективности и переносимости препарата при необходимости, его дозу можно увеличивать поэтапно до 50 мг и до 100 мг.

Пациенты с нарушением функции печени
В связи с тем, что клиренс силденафила понижен у пациентов с нарушением функции печени (например, циррозом), следует рассмотреть возможность применения препарата в дозе 25 мг. Исходя из эффективности и переносимости препарата при необходимости, его дозу можно увеличивать поэтапно до 50 мг и до 100 мг.

Пациенты детского и подросткового возраста
Силденафил не показан для применения у детей (< 18 лет).

Применение у пациентов, принимающих другие лекарственные средства
За исключением ритонавира, который не рекомендуется принимать одновременно с силденафилом, следует рассмотреть возможность применения препарата в начальной дозе 25 мг у пациентов, получающих сопутствующую терапию ингибиторами CYP3A4.
С целью снижения риска развития постуральной артериальной гипотензии у пациентов, проходящих лечение альфа-адреноблокаторами, следует стабилизировать состояние пациентов, получающих альфа-адреноблокаторы, прежде чем начинать лечение силденафилом. Кроме того, следует рассмотреть возможность применения силденафила, начиная с дозы 25 мг.

Побочные действия

При применении силденафила зарегистрированы нежелательные эффекты, которые были классифицированы по частоте их проявления следующим образом: очень часто (≥ 1/10),
часто (от ≥ 1/100 до < 1/10),
нечасто (от ≥ 1/1000 до < 1/100),
редко (≥ 1/10 000 и < 1/1000).

Очень часто

  • головная боль

Часто

  • головокружение
  • заложенность носа
  • цветовые искажения зрения (хлоропсия, хроматопсия, цианопсия, эритропсия, ксантопсия), расстройство зрения, нечеткость зрения
  • гиперемия, приливы
  • диспепсия, тошнота

Нечасто

  • ринит
  • гиперчувствительность
  • сонливость, гипестезия
  • нарушения, связанные со слезотечением (сухость глаз, нарушение функции слезной железы, повышенное слезотечение), боль в глазу, фотофобия, фотопсия, гиперемия сосудов глаз, яркость зрительного восприятия, конъюнктивит
  • пространственная дезориентация (вертиго), шум в ушах
  • тахикардия, ощущение сердцебиения
  • артериальная гипертензия, артериальная гипотензия
  • носовое кровотечение, заложенность придаточных пазух носа
  • боль в верхней части живота, гастроэзофагеальная рефлюксная болезнь, рвота, сухость во рту
  • сыпь
  • миалгия, боль в конечностях
  • гематурия
  • боль в грудной клетке, повышенная утомляемость, чувство жара

Редко

  • острое нарушение мозгового кровообращения, транзиторная ишемическая атака, судорожный приступ*, рецидив судорожного приступа*, обморок
  • передняя неартериитная ишемическая нейропатия зрительного нерва*, окклюзия сосудов сетчатки*, кровоизлияние в сетчатку, артериосклеротическая ретинопатия, заболевание сетчатки, глаукома, дефект поля зрения, диплопия, снижение остроты зрения, миопия, астенопия, плавающие помутнения стекловидного тела, заболевание радужной оболочки, мидриаз, наличие в поле зрения радужных кружков, отек глаза, опухание глаза, расстройство зрения, конъюнктивальная гиперемия, раздражение глаза, необычное ощущение в глазу, отек век, изменение цвета склеры
  • глухота
  • внезапная сердечная смерть*, инфаркт миокарда, желудочковая аритмия*, фибрилляция предсердий, нестабильная стенокардия
  • чувство стеснения в горле, отек носа, сухость слизистой носа
  • оральная гипестезия
  • синдром Стивенса-Джонсона*, токсический эпидермальный некролиз*
  • кровотечение из пениса, приапизм*, гематоспермия, усиление эрекции
  • раздражительность

*побочные действия, зарегистрированные только во время пострегистрационного наблюдения.


Сообщение сведений о предполагаемых нежелательных реакциях
Сообщение сведений о предполагаемых нежелательных реакциях, выявленных после регистрации лекарственного препарата, имеет большое значение. Это позволяет продолжать мониторинг соотношения пользы и риска лекарственного препарата.
Медицинских работников и пациентов просят сообщать о любых нежелательных реакциях по адресу, указанному в конце данной инструкции по медицинскому применению.

Противопоказания

  • повышенная чувствительность к активному веществу или к любому из вспомогательных веществ
  • одновременный прием препаратов, являющихся донаторами оксида азота (амилнитрит) или нитратов в любой форме
  • одновременный прием со стимуляторами гуанилатциклазы (риоцигуат)
  • тяжелая печеночная недостаточность
  • наследственные дегенеративные заболевания сетчатки глаза (например, наследственный пигментный ретинит (у небольшого числа этих пациентов имеются наследственные нарушения функций фосфодиэстераз сетчатки))
  • потеря зрения на один глаз вследствие передней неартериитной ишемической нейропатии зрительного нерва, вне зависимости от того, был ли этот эпизод связан с предшествующим применением ингибитора ФДЭ-5 или нет
  • артериальная гипотензия (АД < 90/50 мм рт. ст.)
  • тяжелые сердечно-сосудистые заболевания (например, тяжелая сердечная недостаточность, нестабильная стенокардия)
  • перенесенный в последние 6 месяцев инфаркт миокарда
  • перенесенный в последние 6 месяцев инсульт

С осторожностью:

  • анатомическая деформация полового члена (в том числе, ангуляция, кавернозный фиброз или болезнь Пейрони)
  • заболевания, предрасполагающие к развитию приапизма (такие как серповидно - клеточная анемия (аномалия красных кровяных телец), множественная миелома (рак костного мозга) или лейкемия (рак клеток крови))
  • проблемы со свертываемостью крови (гемофилия)
  • заболевания, сопровождающиеся кровотечением
  • обострения язвенной болезни желудка или двенадцатиперстной кишки
  • одновременный прием с препаратами группы альфа-адреноблокаторов

По зарегистрированному показанию препарат не предназначен для применения у детей и подростков в возрасте до 18 лет и у женщин.

Лекарственные взаимодействия

Влияние других лекарственных средств на силденафил

Исследования in vivo
При одновременном приеме силденафила с ингибиторами CYP3A4 (такими как кетоконазол, эритромицин и циметидин) наблюдается снижение клиренса силденафила. Однако частота нежелательных явлений у этих пациентов не увеличилась. В случае, если терапия силденафилом проводится на фоне применения ингибиторов CYP3A4, начальную дозу силденафила следует снизить до 25 мг.

Одновременный прием ингибитора ВИЧ протеазы ритонавира, являющегося сильным ингибитором цитохрома P450, в равновесном состоянии (500 мг два раза в сутки) с силденафилом (в разовой дозе 100 мг) приводит к увеличению максимальной концентрации (Cmax) силденафила на 300% (4-хкратно), а также к увеличению AUC силденафила в плазме крови на 1000% (11-кратно). Через 24 часа уровни силденафила в плазме крови составляют приблизительно 200 нг/мл по сравнению с приблизительно 5 нг/мл после приема только силденафила. Эти данные согласуется с выраженными эффектами ритонавира на широкий спектр субстратов цитохрома P450. Основываясь на выше указанных данных, одновременное применение силденафила с ритонавиром не рекомендуется.

Силденафил не влияет на фармакокинетику ритонавира.

Максимальная доза силденафила ни при каких обстоятельствах не должна превышать 25 мг в течение 48 часов.

Одновременный прием ингибитора ВИЧ протеазы саквинавира, являющегося ингибитором CYP3A4, в равновесном состоянии (1200 мг три раза в сутки) с силденафилом (в разовой дозе 100 мг) приводит к увеличению Cmax силденафила на 140%, а также увеличению AUC силденафила на 210%. Силденафил не влияет на фармакокинетику саквинавира. Более сильные ингибиторы CYP3A4, такие как кетоконазол и итраконазол, имеют более выраженный эффект.

При однократном приеме силденафила в дозе 100 мг вместе с эритромицином, умеренным ингибитором CYP3A4, в равновесном состоянии (500 мг два раза в сутки в течение 5 дней), наблюдается увеличение системного воздействия силденафила на 182% (определяется по значению AUC).

Азитромицин (в дозе 500 мг в сутки в течение 3 дней) не влияет на показатели AUC, Cmax, Tmax,константу скорости элиминации или последующий период полувыведения силденафила или его основного циркулирующего метаболита. Одновременное применение циметидина (800 мг), являющегося ингибитором цитохрома P450 и неспецифическим ингибитором CYP3A4 с силденафилом (в дозе 50 мг) у здоровых добровольцев, вызывает увеличение концентраций силденафила в плазме крови на 56%.

Грейпфрутовый сок является слабым ингибитором CYP3A4-опосредованного метаболизма в стенке кишечника и может вызывать умеренное повышение уровня силденафила в плазме крови.

Однократный прием антацидного средства (магния гидроксида/алюминия гидроксида) не влияет на биодоступность силденафила.

Ингибиторы CYP2C9 (толбутамид, варфарин и фенитоин), ингибиторы CYP2D6 (селективные ингибиторы обратного захвата серотонина, трициклические антидепрессанты), тиазидные и тиазидоподобные диуретики, петлевые и калийсберегающие диуретики, ингибиторы ангиотензин-превращающего фермента (АПФ), блокаторы кальциевых каналов, блокаторы бета-адренергических рецепторов и индукторы метаболической активности P450 (рифампицин, барбитураты) не влияют на фармакокинетику силденафила.

Одновременное применение антагониста эндотелина бозентана (умеренного индуктора CYP3A4, CYP2C9 и, вероятно, CYP2C19) в равновесном состоянии (125 мг два раза в сутки) с силденафилом в равновесном состоянии (80 мг три раза в сутки) приводит к снижению значений AUC и Cmax для силденафила на 62,6% и 55,4% соответственно. Таким образом, полагают, что одновременное применение с сильными индукторами CYP3A4, такими как рифампицин, обуславливает более выраженное снижение концентраций силденафила в плазме крови.

Никорандил является гибридом активатора калиевых каналов и нитрата. За счет нитратного компонента он потенциально способен вступать в серьезные взаимодействия с силденафилом.


Влияние силденафила на другие лекарственные средства

Исследования in vitro
Данные о взаимодействии силденафила с неспецифическими ингибиторами фосфодиэстераз, такими как теофиллин или дипиридамол, отсутствуют.

Исследования in vitro
В соответствии с известным действием силденафила на сигнальный путь NO/цГМФ, силденафил приводит к усилению гипотензивного эффекта нитратов, а именно к значительному снижению артериального давления. Поэтому его одновременное применение с донаторами оксида азота (амилнитрит) или нитратами в любой форме противопоказано.

Риоцигуат
В клинических исследованиях риоцигуат усиливал гипотензивное действие ингибиторов ФДЭ-5. Данные о благоприятном клиническом эффекте при применении такой комбинации в изученной популяции отсутствовали.

Одновременное применение риоцигуата с ингибиторами ФДЭ-5, в том числе с силденафилом, противопоказано.

Одновременное применение силденафила у пациентов, получающих лечение альфа-адреноблокаторами, может привести к возникновению симптоматической артериальной гипотензии у некоторых чувствительных пациентов. Наиболее вероятно, это может возникнуть в течение 4 часов после приема силденафила.

В ходе трех специальных исследований взаимодействия лекарственных препаратов альфа-адреноблокатор доксазозин (в дозе 4 мг и 8 мг) и силденафил (в дозе 25 мг, 50 мг или 100 мг) применяли одновременно у пациентов с доброкачественной гиперплазией предстательной железы (ДГПЖ), течение которой было стабилизировано с помощью терапии доксазозином. В этих исследуемых группах пациентов наблюдалось среднее дополнительное снижение артериального давления в положении лежа на спине на 7/7 мм рт. ст., 9/5 мм рт. ст. и 8/4 мм рт. ст., а среднее дополнительное снижение артериального давления в положении стоя составило 6/6 мм рт. ст., 11/4 мм рт. ст. и 4/5 мм рт. ст., соответственно. При одновременном применении силденафила и доксазозина у пациентов, стабилизированных при помощи терапии доксазозином, сообщалось о редких случаях возникновения у пациентов симптоматической постуральной артериальной гипотензии. Эти сообщения также включали случаи головокружения и предобморочного состояния, но не обморока.

При одновременном применении силденафила (в дозе 50 мг) с толбутамидом (в дозе 250 мг) или варфарином (в дозе 40 мг), оба из которых метаболизируются CYP2C9, значительных взаимодействий не обнаружено.

Силденафил (в дозе 50 мг) не способствует увеличению времени кровотечения, вызванного приемом ацетилсалициловой кислоты (в дозе 150 мг).

Силденафил (в дозе 50 мг) не способствует усилению гипотензивного действия алкоголя у здоровых добровольцев при средних максимальных уровнях алкоголя в крови 80 мг/дл.

Объединение следующих классов антигипертензивных лекарственных препаратов: диуретики, бета-блокаторы, ингибиторы АПФ, антагонисты ангиотензина II, антигипертензивные лекарственные средства (сосудорасширяющие и центрального действия), адренергические нейроблокаторы, блокаторы кальциевых каналов и блокаторы альфа-адренорецепторов - не выявило различий профиля побочных эффектов у пациентов, принимающих силденафил, по сравнению с пациентами, получающими плацебо. В специальных исследованиях взаимодействия лекарственных средств, в ходе которых силденафил (в дозе 100 мг) применялся одновременно с амлодипином у пациентов с артериальной гипертензией, дополнительное снижение систолического артериального давления в положении лежа на спине составляло 8 ммрт. ст. Соответствующее дополнительное снижение диастолического артериального давления в положении лежа на спине составляло 7 ммрт. ст. Эти дополнительные снижения артериального давления были схожими по величине с теми, которые наблюдались при использовании силденафила у здоровых добровольцев в качестве монотерапии.

Силденафил в равновесном состоянии (в дозе 100 мг) не влияет на фармакокинетику ингибиторов ВИЧ протеазы, саквинавира и ритонавира, оба из которых являются субстратами CYP3A4.

При одновременном применении с бозентаном силденафил в равновесном состоянии (80 мг три раза в сутки) вызывает повышение AUC и Cmax бозентана (125 мг два раза в сутки) на 49,8% и 42%, соответственно у здоровых добровольцев мужского пола.

Особые указания

Для диагностики эректильной дисфункции и определения ее возможных первопричин следует изучить историю болезни и провести медицинский осмотр до рассмотрения возможностей фармакологического лечения.


Факторы риска сердечно-сосудистых заболеваний

Перед началом лечения эректильной дисфункции лечащему врачу следует оценить сердечно-сосудистый статус своих пациентов, поскольку существует определенная степень риска сердечных осложнений, связанных с сексуальной активностью.

Перед назначением силденафила врачам следует тщательно проверить вероятность нежелательных последствий сосудорасширяющего действия этого препарата на состояние пациентов с определенными основными заболеваниями, особенно в их сочетании с сексуальной активностью. К группе повышенной чувствительности к сосудорасширяющим средствам относятся пациенты с сужением выходного отдела левого желудочка (например, стенозом аортального клапана, гипертрофической обструктивной кардиомиопатией), а также пациенты с редким синдромом множественной системной атрофии, проявляющейся в виде тяжелой степени нарушения автономного контроля артериального давления.

Максигра усиливает гипотензивный эффект нитратов.

В ходе пострегистрационного периода были зарегистрированы случаи серьезных сердечно-сосудистых осложнений, включая инфаркт миокарда, нестабильную стенокардию, внезапную сердечную смерть, желудочковую аритмию, цереброваскулярное кровотечение, транзиторную ишемическую атаку, артериальную гипертензию и артериальную гипотензию во время применения силденафила. Большинство, но не все, из этих пациентов имели предшествующие факторы риска сердечно-сосудистых заболеваний. Многие из этих явлений были зарегистрированы во время или вскоре после завершения полового акта, а также несколько явлений было зарегистрировано вскоре после приема силденафила без сексуальной активности. Нет возможности определить, были ли эти явления связаны непосредственно с приемом силденафила, с сексуальной активностью, с имеющимся сердечно-сосудистым заболеванием, с комбинацией этих факторов или с другими факторами.

Приапизм
Лекарственные препараты для лечения эректильной дисфункции, в том числе силденафил, следует с осторожностью применять у пациентов с анатомической деформацией полового члена (такой как ангуляция, кавернозный фиброз или болезнь Пейрони), а также у пациентов с заболеваниями, предрасполагающими к развитию приапизма (такими как серповидно-клеточная анемия, множественная миелома или лейкемия).

В период пострегистрационного применения силденафила сообщались случаи пролонгированной эрекции и приапизма. В случае эрекции, продолжающейся более 4 часов, пациенту следует обратиться за срочной медицинской помощью. При отсутствии неотложного лечения приапизм может привести к повреждению тканей пениса и необратимой потере потенции.

Применение совместно с другими средствами лечения нарушений эрекции
Безопасность и эффективность препарата Максигра совместно с другими ингибиторами ФДЭ5 или другими препаратами для лечения легочной артериальной гипертензии, содержащими силденафил (например, Ревацио) или другими средствами для лечения нарушений эрекции не изучалось, поэтому применение подобных комбинаций не рекомендуется.

Влияние на зрение
Были случаи нарушения зрения в связи с приемом силденафила и других ингибиторов ФДЭ-5, а именно редкого заболевания - передней неартериитной ишемической нейропатии зрительного нерва. В случае возникновения любых дефектов остроты зрения необходимо прекратить прием Максигры и обратиться к врачу.

Одновременный прием с альфа-адреноблокаторами
Рекомендуется с осторожностью применять силденафил у пациентов, принимающих препарат группы альфа-адреноблокаторов, поскольку их одновременное употребление может привести к симптоматической артериальной гипотензии у некоторых чувствительных пациентов. Вероятнее всего это может наблюдаться в течение 4 часов после приема силденафила. Для снижения риска развития постуральной артериальной гипотензии следует достигнуть состояния гемодинамической стабильности пациентов, получающих лечение альфа-адреноблокаторами, прежде чем начинать лечение силденафилом. Следует рассмотреть возможность применения силденафила, начиная с дозы 25 мг. Кроме того, врачам следует проинструктировать пациентов о действиях в случае возникновения симптомов постуральной гипотензии.

Влияние на свертываемость крови
Исследования in vitro с использованием тромбоцитов человека свидетельствуют, что силденафил усиливает антиагрегационный эффект нитропруссида натрия. Сведения о безопасности применения силденафила у пациентов с нарушениями свертываемости крови или активной пептической язвой отсутствуют, поэтому силденафил следует применять только после тщательной оценки соотношения польза/риск.

Беременность и период лактации
Максигра не показана для применения у женщин.
Надлежащих и строго контролируемых исследований применения силденафила у беременных и кормящих грудью женщин не проводилось.

Репродуктивная функция
Влияние препарата на подвижность сперматозоидов или их морфологию после однократного перорального приема силденафила в дозе 100 мг обнаружено не было.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Влияние силденафила на способность управлять автотранспортными средствами или работать с потенциально опасными механизмами не исследовалось.
Перед тем как управлять автотранспортными средствами или работать с механизмами пациентам следует выяснить как их организм реагирует на прием Максигры, в связи с побочными действиями препарата, такими как головокружение и нарушение зрительного восприятия.

Передозировка

Нежелательные реакции, зарегистрированные в исследованиях с однократным приемом препарата в дозе до 800 мг с участием добровольцев, были сопоставимы с теми, которые наблюдались при использовании более низких доз препарата, но частота их возникновения и тяжесть проявления были более высокими. Прием повышенных доз препарата Максигра (200 мг) не приводит к повышению эффективности препарата, а только к увеличению частоты нежелательных реакций (головная боль, гиперемия, головокружение, диспепсия, заложенность носа и нарушение зрительного восприятия).

В случае передозировки следует принять стандартные симптоматические меры.
Гемодиализ не ускоряет клиренс силденафила, так как силденафил активно связывается с белками плазмы крови и не выводится с мочой.

Форма выпуска и упаковка

Таблетки, покрытые оболочкой 50 мг и 100 мг.
По 1 или 4 таблетки помещают в контурную ячейковую упаковку из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой.
По 1, 2, 3 или 4 контурных упаковок вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.

Условия хранения

Хранить в сухом, защищенном от света месте, при температуре не выше 25°С.
Хранить в недоступном для детей месте!

Срок хранения

4 года
Не применять препарат после истечения срока годности.

Условия отпуска из аптек

По рецепту

Производитель/упаковщик

Фармацевтический завод «Польфарма» АО
yл. Пельплиньска 19, 83-200 Старогард Гданьски, Польша

Держатель регистрационного удостоверения

«Химфарм» АО, Республика Казахстан

Адрес организации, принимающей на территории Республики Казахстан претензии от потребителей по качеству лекарственных средств и ответственной за пострегистрационное наблюдение за безопасностью лекарственного средства

АО «Химфарм», Республика Казахстан, г. Шымкент, ул. Рашидова, 81
Номер телефона: +7 7252 (610150)
Адрес электронной почты: phv@santo.kz; infomed@santo.kz

Инструкция по применению МаксИгра

Дәрілік затты медициналық қолдану
жөніндегі нұсқаулық

Саудалық атауы

Максигра

Халықаралық патенттелмеген атауы

Силденафил

Дәрілік түрі

Қабықпен қапталған таблеткалар 50 мг, 100 мг

Состав

Бір таблетканың құрамында
белсенді зат - 70.24 мг немесе 140.48 мг силденафил цитраты, тиісінше 50.00 мг немесе 100.00 мг (силденафилге баламалы),
қосымша заттар: - маннитол, кросповидон (А типті), повидон (К 25), коллоидты кремнийдің қостотығы, жүгері крахмалы, магний стеараты, натрий лаурилсульфаты, кремния диоксид коллоидный, крахмал кукурузный, магния стеарат, натрия лаурилсульфат,
қабықтың құрамы: гипромеллоза (15 mPas), макрогол 6000, титанның қостотығы Е171, тальк, индигокармин Е132.

Сипаттамасы

Дөңгелек пішінді, екі беті дөңес, көгілдір түсті қабықпен қапталған таблеткалар.

Фармакотерапиялық тобы

Урологиялық ауруларды емдеуге арналған препараттар. Спазмолитиктерді қоса, урологиялық ауруларды емдеуге арналған басқа да препараттар. Эрекцияның бұзылуын емдеуге арналған препараттар.Силденафил.
ATХ коды G04BE03

Фармакологиялық қасиеттері

Фармакокинетикасы

Сіңуі
Силденафил жылдам сіңеді. Препаратты ашқарынға пероральді түрде қабылдағаннан кейін плазмадағы ең жоғары концентрациясына 30-дан 120-ға дейінгі минут ішінде жетеді. Ішке қабылдағаннан кейін орташа абсолютті биожетімділігі 41%-ды (25-63% диапазонды) құрайды. Силденафилді пероральді түрде қабылдағаннан кейін AUC және Cmax мәндері ұсынылатын дозалар диапазонында (25-100 мг) қабылдаған дозаға пропорционалды түрде артады.
Силденафилді тамақпен бірге қабылдаған кезде сіңу жылдамдығы төмендейді, мұндайда Тmax орташа кідіруі 60 минутты, ал Cmax орташа төмендеуі 29% құрайды.

Таралуы
Тепе-тең концентрация (Vd) жағдайында силденафилдің орташа таралу көлемі 105 л-ді құрайды, бұл оның тіндерге таралғанын дәлелдейді. 100 мг дозада бір реттік пероральді түрде қабылдаудан кейін плазмадағы силденафилдің орташа ең жоғары концентрациясы шамамен 440 нг/мл-ді құрайды. Силденафил (және оның негізгі айналымдағы метаболиті N-дезметил) плазманың ақуыздарымен 96%-ға байланысады, плазмадағы бос силденафилдің орташа ең жоғары концентрациясы 18 нг/мл-ді (38 нМ) құрайды. Ақуыздармен байланысу препараттың жалпы концентрациясына ықпалын тигізбейді.
Силденафилді қабылдап жүрген дені сау еріктілерде (100 мг дозада бір реттік қабылдау) енгізілгеннен кейін 90 минуттан соң енгізілген дозаның 0,0002%-дан азы (орта есеппен 188 нг) ұрық сұйықтығынан табылды.

Метаболизмі
Силденафил көбіне бауырдың CYP3A4 (негізгі жолы) және CYP2C9 (қосалқы жолы) микросомальді изоферменттерімен метаболизденеді. Негізгі айналымдағы метаболит N-деметилдену арқылы силденафилден түзіледі. Бұл метаболиттің фосфодиэстеразаларға қатысты силденафилге ұқсас осындай селективтілік бейіні бар, оның ФДЭ5-ке қатысты in vitro белсенділігі бастапқы препарат белсенділігінің шамамен 50%-ын құрайды. Плазмадағы осы метаболиттің концентрациясы силденафил концентрациясының шамамен 40%-ын құрайды. Әрі қарай N-дезметил метаболиті метаболизденеді, бұл жағдайда оның жартылай шығарылу кезеңі 4 сағ-қа жуықты құрайды.

Шығарылуы
Силденафилдің жалпы клиренсі сағатына 41 л құрайды, мұндай жағдайда терминальді жартылай шығарылу кезеңі 3-5 сағ. құрайды. Пероральді түрде немесе вена ішіне енгізуден кейін силденафил метаболиттер түрінде көбіне нәжіспен (пероральді түрде енгізілген дозаның шамамен 80%-ы) және аз мөлшерде несеппен (пероральді түрде енгізілген дозаның шамамен 13%-ы) шығарылады.


Пациенттердің жекелеген топтарындағы препараттың фармакокинетикасы

Егде жастағылар
Егде жастағы дені сау еріктілерде (жасы 65-тен асқан) силденафил клиренсінің төмендегені байқалды, бұл жасы едәуір кіші дені сау еріктілермен (18-45 жас) салыстырғанда, плазмадағы силденафил мен белсенді метаболит N-дезметил концентрацияларының 90%-ға дейін артуына әкелді. Плазманың ақуыздарымен байланысуда жас айырмашылықтарының болуы салдарынан, плазмадағы бос силденафил концентрациясының тиісінше артуы шамамен 40%-ды құрады.

Бүйрек функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттер
Бүйрек функциясы жеңіл және орташа дәрежеде бұзылған еріктілерде (креатинин клиренсі = 30-80 мл/мин) силденафилді 50 мг дозада пероральді бір реттік енгізуден кейін оның фармакокинетикалық параметрлері өзгерген жоқ. N-дезметил метаболиттің AUC және Cmax орташа мәндері бүйрек функциясы бұзылмаған осы жастағы еріктілермен салыстырғанда, сәйкесінше, 126% және 73%-ға дейін артты. Алайда, жеке пациенттер арасындағы ауытқудың жоғары болуы салдарынан, осы айырмашылықтар статистикалық тұрғыдан маңызды болып табылған жоқ. Бүйрек функциясының ауыр бұзылулары бар еріктілерде (креатинин клиренсі < 30 мл/мин) силденафил клиренсі төмендеді, бұл бүйрек функциясы бұзылмаған осы жастағы еріктілермен салыстырғанда, AUC және Cmax орташа мәндерінің сәйкесінше 100%-ға және 88%-ға дейін жоғарылауына әкелді. Бұдан басқа, N-дезметил метаболиті үшін AUC және Cmax орташа мәндері сәйкесінше 79%-ға және 200%-ға дейін едәуір артты.

Бауыр функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттер
Жеңіл және орташа дәрежедегі бауыр циррозы бар еріктілерде (Чайлд-Пью жіктеуі бойынша А және В класс) силденафил клиренсінің төмендегені анықталды, бұл бауыр функциясы бұзылмаған осы жастағы еріктілермен салыстырғанда, AUC (84%) және Cmax (47%) мәндерінің артуына әкелді. Бауыр функциясының ауыр бұзылуы бар пациенттерде силденафилдің фармакокинетикалық параметрлері зерттелген жоқ.


Фармакодинамикасы

Силденафил эрекциялық дисфункцияларды емдеуге арналған пероральді препарат болып табылады. Табиғи жағдайда, мысалы, сексуалды стимуляция кезінде, препарат бұзылған эрекциялық функцияны жыныстық мүшеге қанның құйылуын күшейту арқылы қалпына келтіреді.

Жыныстық мүшенің эрекциясын жүзеге асыратын физиологиялық механизм сексуальді стимуляция кезіндегі қуысты денедегі азот тотығының (NO) босап шығуын қамтиды. Әрі қарай азот тотығы гуанилатциклаза ферментін белсенділендіреді, бұл қуысты денедегі тегіс бұлшық еттің босаңсуын тудыратын және қанның құйылуына мүмкіндік беретін циклдік гуанозинмонофосфат (цГМФ) деңгейінің артуына әкеледі. Силденафил қуысты денедегі цГМФ-5-ші типті спецификалық фосфодиэстеразаның (ФДЭ5) селективтік тежегіші болып табылады, ФДЭ5 мұнда цГМФ-тың ыдырауына жауапты. Силденафил эрекцияға әсер етудің шеткері типіне ие. Силденафил адамның оқшауланған қуысты денесіне тікелей босаңсытатын әсер бермейді, бірақ кеуекті тінге NO-ның босаңсытатын әсерін белсенді түрде күшейтеді. NO/цГМФ-тің жолдарын белсендіргенде, сексуальді стимуляция жағдайындағы сияқты, силденафилдің әсер етуімен ФДЭ5 тежелуі қуысты денедегі цГМФ деңгейінің артуына әкеледі. Сондықтан силденафил күтілген тиімді фармакологиялық әсерді беруі үшін, сексуальді стимуляция қажет. Силденафил эрекция үдерісі барысында қатысатын ФДЭ5-ке қатысты селективті. Оның ФДЭ5-ке қатысты белсенділігі басқа белгілі фосфодиэстеразаларға қатысты белсенділігінен асып түседі. Бұл белсенділік жарықты көздің торқабығына беру үдерісіне қатысатын ФДЭ6 белсенділігінен 10 есе асып түседі. Силденафил артериялық қысымның, көпшілік жағдайда клиникалық тұрғыдан көрініс бермейтін, елеусіз және өткінші төмендеуін туындатады. Силденафилді 100 мг дозада пероральді түрде қабылдағаннан кейін, шалқадан жатқан қалыпта систолалық артериялық қысымның орташа барынша төмендеуі 8,4 мм с.б.-ны құрады. Шалқадан жату қалпында диастолалық артериялық қысымның тиісінше өзгеруі 5,5 мм с.б. құрады. Артериялық қысымның осылай төмендеуі сиденафилдің вазодилатациялық әсерімен үйлеседі, бұл қантамырлардың тегіс бұлшық етіндегі цГМФ деңгейінің жоғарылауымен байланысты болуы ықтимал. Силденафилді 100 мг дозада бір реттік пероральді түрде енгізу ЭКГ параметрлеріне клиникалық тұрғыдан маңызды әсерін тигізген жоқ.

Силденафилді 100 мг дозада бір реттік қабылдаудан кейін сперматозоидтардың қозғалғыштығы мен морфологиясына әсері байқалған жоқ.

Қолданылуы

Жыныстық қатынасты жеткілікті түрде қанағаттандыру үшін жыныс мүшесін эрекцияға жеткізуге немесе оны сақтауға қабілетсіздігімен сипатталатын эректильді дисфункцияда.

Максигра сексуальді стимуляция кезінде ғана тиімді.

Қолдану тәсілі және дозалары

Пероральді түрде қолдануға арналған.
Максиграны тамақпен бірге немесе онсыз қабылдай беруге болады. Дегенмен, тамақпен бірге қабылдаған жағдайда Максиграның әсер ете бастауы үшін көбірек уақыт кетуі мүмкін.

Дозалау режимі
Ересектерде қолданылуы
Максиграның ұсынылатын дозасы жыныстық қатынастан шамамен 1 сағат бұрын ішке қабылданатын 50 мг құрайды. Тиімділігін және жағымдылығын ескере отырып, доза 100 мг-ге дейін арттырылуы немесе 25 мг-ге дейін азайтылуы мүмкін. Ұсынылатын ең жоғары доза 100 мг құрайды.

Таблетканы стакан сумен ішіп, тұтастай жұту қажет.
Ұсынылатын ең жоғары қабылдау жиілігі – тәулігіне 1 рет.


Пациенттердің ерекше топтары

Егде жастағы пациенттер
Егде жастағы (≥ 65 жас) пациенттерде дозаны түзету қажет емес.

Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер
Бүйрек функциясының жеңіл және орташа дәрежедегі бұзылуында (креатинин клиренсі 30-80 мл/мин) дозаны түзету қажет емес. Силденафил клиренсінің төмендеуімен байланысты, бүйрек функциясының ауыр бұзылулары бар (креатинин клиренсі < 30 мл/мин) пациенттерде Максиграны 25 мг дозада қолдану мүмкіндігін қарастырған жөн. Қажет болғанда, препараттың тиімділігі мен жағымдылығына қарай, оның дозасын 50 мг-ге дейін және 100 мг-ге дейін сатылап арттыруға болады.

Бауыр функциясы бұзылған пациенттер
Бауыр функциясы бұзылған (мысалы, циррозы бар) пациенттерде силденафил клиренсінің төмендеуімен байланысты, препаратты 25 мг дозада қолдану мүмкіндігін қарастырған жөн. Қажет болғанда, препараттың тиімділігі мен жағымдылығына қарай, оның дозасын 50 мг-ге дейін және 100 мг-ге дейін сатылап арттыруға болады.

Бала және жасөспірім жастағы пациенттер
Силденафил балалар (< 18 жас) үшін қолданылмайды.

Басқа дәрілік заттарды қабылдап жүрген пациенттерде қолданылуы
Силденафилмен бір мезгілде қабылдауға ұсынылмайтын ритонавирді қоспағанда, CYP3A4 тежегіштерімен қатар ем қабылдап жүрген пациенттерде препаратты бастапқы 25 мг дозада қолдану мүмкіндігін қарастырған жөн.
Альфа-адреноблокаторлармен ем қабылдап жүрген пациенттерде, постуральді артериялық гипотензияның даму қаупін төмендету мақсатында, силденафилмен емдеуді бастамас бұрын альфа-адреноблокаторларды қабылдап жүрген пациенттердің жағдайын тұрақтандырған жөн. Бұдан басқа, силденафилді 25 мг дозадан бастап қолдану мүмкіндігін қарастыру керек.

Жағымсыз әсерлері

Силденафилді қолданған кезде жиілігі бойынша жіктелген жағымсыз әсерлері олардың көрініс беру жиілігі бойынша былайша тіркелген:
өте жиі (≥ 1/10),
жиі ( ≥ 1/100-ден < 1/10 дейін),
жиі емес ( ≥ 1/1000-нан < 1/100 дейін),
сирек (≥ 1/10 000 және < 1/1000).

Өте жиі

  • бас ауыру

Жиі

  • бас айналу
  • мұрынның бітелуі
  • түрлі түстің бұрмаланып көрінуі (хлоропсия, хроматопсия, цианопсия, эритропсия, ксантопсия), көру бұзылыстары, көрудің жіті болмауы
  • гиперемия, қан кернеулер
  • диспепсия, жүректің айнуы

Жиі емес

  • ринит
  • аса жоғары сезімталдық
  • ұйқышылдық, гипестезия
  • көзден жас ағумен байланысты бұзылулар (көздің құрғауы, көз жасы безі функциясының бұзылуы, көзден жас ағудың көбеюі), көздің ауыруы, фотофобия, фотопсия, көз қантамырларының гиперемиясы, көру сезімінің айқындылығы, конъюнктивит
  • кеңістікте бағдардан адасу (вертиго), құлақтың шуылдауы
  • тахикардия, жүрек қағуының сезілуі
  • артериялық гипертензия, артериялық гипотензия
  • мұрыннан қан кету, мұрынның қосалқы қуыстарының бітелуі
  • іштің жоғарығы бөлігінің ауыруы, гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы, құсу, ауыз ішінің кеберсуі
  • бөртпе
  • миалгия, аяқ-қолдың ауыруы
  • гематурия
  • кеуде қуысының ауыруы, қатты қажу, қызу сезімі

Сирек

  • ми қан айналымының жедел бұзылуы, транзиторлы ишемиялық шабуыл, құрысу ұстамасы*, құрысу ұстамаларының қайталануы*, естен тану
  • көру жүйесінің алдыңғы артериитті емес ишемиялық нейропатиясы*, көздің торқабығындағы қантамырлардың окклюзиясы*, көздің торқабығына қан құйылу, артериосклероздық ретинопатия, көздің торқабығының ауруы, глаукома, көру ауқымының кемістігі, диплопия, көру жітілігінің нашарлауы, миопия, астенопия, шыны тәріздес дененің беткейлік көмескіленуі, көздің нұрлы қабығының ауруы, мидриаз, көру аумағында құбылмалы дөңгелектердің болуы, көздің ісінуі, көздің ісуі, көру бұзылысы, конъюнктивальді гиперемия, көздің тітіркенуі, көзде әдеттен тыс сезім, қабақтардың ісінуі, аққабық түсінің өзгеруі
  • кереңдік
  • жүректен болатын кенттен өлім*, миокард инфарктісі қарыншалық аритмия*, жүрекшелер фибрилляциясы, тұрақсыз стенокардия
  • кеудеде кернеу сезімі, мұрынның ісінуі, мұрынның шырышты қабығының құрғауы
  • оральді гипестезия
  • Стивенс-Джонсон синдромы*, уытты эпидермальді некролиз*
  • пенистен қан кету, приапизм*, гематоспермия, эрекцияның күшеюі
  • ашушаңдық

*тіркеуден кейінгі бақылау кезінде ғана тіркелген жағымсыз әсерлер


Болжамды жағымсыз реакциялар жөніндегі мәліметтерді мәлімдеу
Дәрілік препаратты тіркегеннен кейін байқалған болжамды жағымсыз реакциялар жөніндегі мәліметтерді мәлімдеудің үлкен маңызы бар. Бұл дәрілік препараттың пайдасы мен қаупінің арақатынасына мониторинг жасауды жалғастыруға мүмкіндік береді.
Медицина қызметкерлерінен және пациенттерден кез келген жағымсыз реакцияларды медициналық қолдану жөніндегі осы нұсқаулықтың соңында көрсетілген мекенжайға мәлімдеп отыруын сұраймыз.

Қолдануға болмайын жағдайлар

  • белсенді затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне жоғары сезімталдық
  • азот тотығының донаторы (амилнитрит) немесе кез келген түрдегі нитраттар болып табылатын препараттарды бір мезгілде қабылдау
  • гуанилатциклаза стимуляторларымен (риоцигуат) бір мезгілде қабылдау
  • бауыр функциясының ауыр жеткіліксіздігі
  • көздің торқабығының тұқым қуалайтын дегенеративтік аурулары (мысалы, тұқым қуалайтын пигментті ретинит (осы пациенттердің аздаған бөлігінде көздің торқабығы фосфодиэстеразасы функциясының тұқым қуалайтын аурулары бар))
  • көру жүйкесінің алдыңғы артериитті емес ишемиялық нейропатиясының салдарынан, бұл көріністің бұдан бұрын ФДЭ-5 тежегішін қолданумен байланысты екендігінен немесе еместігінен тыс, бір көздің көрмей қалуы
  • артериялық гипотензия (АҚ < 90/50 мм с. б.)
  • жүрек-қантамырлардың ауыр аурулары (мысалы, жүрек функциясының ауыр жеткіліксіздігі, тұрақсыз стенокардия)
  • соңғы 6 айда миокард инфарктісін бастан кешу
  • соңғы 6 айда инсультті бастан кешу

Сақтықпен:

  • жыныс мүшесінің анатомиялық деформациясы (соның ішінде ангуляция, кавернозды фиброз немесе Пейрони ауруы)
  • приапизмнің дамуына бейім болатын аурулар (орақ-жасушалы анемия (қызыл қан түйіршіктерінің аномалиясы), көптеген миелома (сүйек кемігінің обыры) немесе лейкемия (қан жасушаларының обыры) сияқты)
  • қанның ұюымен байланысты мәселелер (гемофилия)
  • қан кетумен қатар жүретін аурулар
  • асқазан мен он екі елі ішектің ойық жара ауруының өршуі
  • альфа-адреноблокаторлар тобының препараттарымен бір мезгілде қабылдау

Тіркелу көрсетілімі бойынша, препарат 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге және әйелдерге қолдануға арналмаған.

Дәрілермен өзара әрекеттесуі

Басқа дәрілік заттардың силденафилге әсері

Іn vivo зерттеулер
Силденафилді CYP3A4 тежегіштерімен (кетоконазол, эритромицин және циметидин сияқты) бір мезгілде қабылдағанда силденафил клиренсінің төмендегені байқалады. Алайда жағымсыз құбылыстардың жиілігі осы пациенттерде көбейген жоқ. Егер силденафилмен емдеу CYP3A4 тежегіштерін қолдану аясында жүргізілсе, силденафилдің бастапқы дозасын 25 мг-ге дейін азайтқан жөн.

P450 цитохромының күшті тежегіші болып табылатын ритонавирдің АИТВ протеаза тежегіші тепе-тең жағдайда (тәулігіне екі рет 500 мг) силденафилмен (бір реттік 100 мг доза) бір мезгілде қабылдау қан плазмасында силденафилдің ең жоғары концентрациясының (Cmax) 300%-ға (4 есеге) артуына, сондай-ақ силденафилдің AUC мәнінің 1000%-ға (11 есеген) артуына әкеледі. 24 сағаттан кейін қан плазмасындағы силденафилдің деңгейі, сильденафилді ғана қабылдағаннан кейінгі шамамен 5 нг/мл-мен салыстырғанда, шамамен 200 нг/мл құрайды. Бұл деректер P450 цитохромы субстраттарының кең ауқымына ритонавирдің айқын әсерлерімен сәйкес келеді. Жоғарыда көрсетілген деректерге негіздей отырып, силденафилді ритонавирмен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды.

Силденафил ритонавирдің фармакокинетикасына ықпалын тигізбейді.

Силденафилдің ең жоғары дозасы қандай жағдайда болмасын 48 сағат ішінде 25 мг-ден аспауы тиіс.

CYP3A4 тежегіші болып табылатын савинавирдің АИТВ протеазасы тежегішін тепе-тең жағдайда (тәулігіне үш рет 1200 мг) силденафилмен (бір реттік 100 мг дозада) бір мезгілде қолдану силденафилдің Cmax мәнінің 140%-ға артуына, сондай-ақ силденафилдің AUC мәнінің 210%-ға артуына әкеледі. Силденафил саквинавирдің фармакокинетикасына ықпалын тигізбейді. Кетоконазол және итраконазол сияқты CYP3A4 өте күшті тежегіштерінің өте айқын әсерлері бар.

Силденафилді 100 мг дозада эритромицинмен, CYP3A4 орташа тежегішімен тепе-тең жағдайда (5 күн бойы тәулігіне екі рет 500 мг) бір мезгілде қабылдағанда силденафилдің жүйелік әсерінің 182%-ға артуы байқалады (AUC мәні бойынша анықталады).

Азитромицин (3 күн бойы тәулігіне 500 мг дозада) силденафилдің немесе оның айналымдағы негізгі метаболитінің AUC, Cmax, Tmax көрсеткіштеріне, элиминация жылдамдығының константасына немесе кейіннен болатын жартылай шығарылу кезеңіне ықпалын тигізбейді.

Дені сау еріктілерде P450 цитохромының тежегіші және CYP3A4 спецификалық емес тежегіші болып табылатын циметидинді (800 мг) силденафилмен (50 мг доза) бір мезгілде қолдану қан плазмасында силденафил концентрациясының 56%-ға артуын туындатады.

Грейпфрут шырыны ішек қабырғасында CYP3A4 арқылы болатын метаболизмнің әлсіз тежегіші болып табылады және қан плазмасында силденафил деңгейінің орташа жоғарылауын туындатуы мүмкін.

Антацидтік заттарды (магний гидроксиді/алюминий гидроксиді) бір мезгілде қабылдау силденафилдің биожетімділігіне ықпалын тигізбейді. CYP2C9 тежегіштері (толбутамид, варфарин және фенитоин), CYP2D6 тежегіштері (серотонинді кері қармап қалатын селективтік тежегіштер, үшциклді антидепрессанттар), тиазидтік және тиазидке ұқсас диуретиктер, ілмектік және калий жинақтайтын диуретиктер, ангиотензин-өзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштері, кальций өзектерінің блокаторлары, бета-адренергиялық рецепторлардың блокаторлары және P450 метаболизмдік белсенділігінің индукторлары (рифампицин, барбитураттар) силденафилдің фармакокинетикасына ықпалын тигізбейді.

Эндотелин бозентан антагонисін (CYP3A4, CYP2C9 және, ықтимал, CYP2C19 орташа индукторлары) тепе-тең жағдайда (тәулігіне екі рет 125 мг) силденафилмен тепе-тең жағдайда (тәулігіне үш рет 80 мг) бір мезгілде қолдану силденафилдің AUC және Cmax мәндерінің, сәйкесінше, 62,6%-ға және 55,4%-ға төмендеуіне әкеледі. Сөйтіп, рифампин сияқты CYP3A4 күшті индукторларымен бір мезгілде қолдану қан плазмасында силденафил концентрациясының өте айқын төмендеуіне себеп болады деп болжам жасалады.

Никорандил калий өзектері мен нитрат белсендіргішінің гибриді болып табылады. Нитратты компонент есебінен ол силденафилмен күрделі өзара әрекеттесуге потенциалды түрде қабілетті.


Силденафилдің басқа дәрілік заттарға ықпалы

Іn vitro зерттеулер
Силденафилдің теофиллин немесе дипиридамол сияқты фосфодиэстеразаның спецификалық емес тежегіштерімен өзара әрекеттесуі жөніндегі деректер жоқ.

Іn vivo зерттеулер
Силденафилдің NO/цГМФ дабыл жолына белгілі әсеріне сәйкес, силденафил нитраттардың гипотензиялық әсерінің күшеюіне, ал соның ішінде артериялық қысымның едәуір төмендеуіне әкеледі. Сондықтан азот тотығының донаторларымен (амилнитрит) немесе кез келген түрдегі нитраттармен бір мезгілде қолдануға болмайды.

Риоцигуат
Клиникалық зерттеулерде риоцигуат ФДЭ-5 тежегіштерінің гипотензиялық әсерін күшейтті. Зерттелген популяцияда осындай біріктірілімді қолданғанда жағымды клиникалық әсері жөнінде деректер болған жоқ. Риоцигуатты ФДЭ-5 тежегіштерімен, соның ішінде силденафилмен бір мезгілде қолдануға болмайды.

Альфа-адреноблокаторлармен ем қабылдап жүрген пациенттерде силденафилді бір мезгілде қолдану кейбір сезімтал пациенттерде симптоматикалық артериялық гипотензияның туындауына әкеп соғуы мүмкін. Оның силденафилді қабылдағаннан кейін 4 сағат ішінде пайда болу мүмкіндігі жоғары.

Дәрілік препараттардың өзара әрекеттесуіне жүргізілген арнайы үш зерттеу барысында қуықасты безінің қатерсіз гиперплазиясы (ҚБҚГ) бар пациенттерде альфа-адреноблокатор, доксазозин (4 мг және 8 мг дозада) және силденафил (25 мг, 50 мг немесе 100 мг дозада) бір мезгілде қолданылды, ауру барысы доксазозинмен емдеу жәрдемімен тұрақталды.

Пациенттердің осы зерттелген топтарында шалқадан жатқан кезде артериялық қысымның, сәйкесінше, 7/7 мм с. б.-ға, 9/5 мм с. б.-ға және 8/4 мм с. б.-ға орташа қосымша төмендегені, ал түрегеліп тұрған кезде артериялық қысымның, сәйкесінше, 6/6 мм с. б.-ға, 11/4 мм с. б.-ға және 4/5 мм с. б.-ға орташа қосымша төмендегені байқалды. Доксазозинмен емдеу жәрдемімен тұрақталған пациенттерде силденафил мен доксазозинді бір мезгілде қолданғанда пациенттерде симптоматикалық постуральді артериялық гипотензияның пайда болуының сирек жағдайлары жөнінде мәлімделді. Бұл мәлімдемелерге бас айналу және естен тану алдындағы жағдайлар да қамтылды, бірақ естен тану емес.

Силденафилді (50 мг дозада) толбутамидпен (250 мг дозада) немесе варфаринмен (40 мг дозада) бір мезгілде қолданғанда, олардың екеуі де CYP2C9-бен метаболизденеді, айтарлықтай өзара әрекеттесулер байқалған жоқ.

Силденафил (50 мг дозада) ацетилсалицил қышқылын (150 мг дозада) қабылдау әсерінен туындаған қан кету уақытының артуына мүмкіндік берген жоқ.

Силденафил (50 мг дозада) дені сау еріктілерде қандағы алкогольдің орташа ең жоғары 80 мг/дл деңгейінде алкогольдің гипотензиялық әсерінің күшеюіне ықпал бермейді.

Гипертензияға қарсы дәрілік заттардың келесі кластарын біріктіру: диуретиктер, бета-блокаторлар, АӨФ тежегіштері, ангиотензин II антагонистері, гипертензияға қарсы дәрілік заттар (қантамырларды кеңейтетін және орталық әсері бар), адренергиялық нейроблокаторлар, кальций өзектерінің блокаторлары және альфа-адренорецепторлардың блокаторлары - силденафил қабылдап жүрген пациенттердегі, плацебо қабылдап жүрген пациенттермен салыстырғанда, жағымсыз әсерлері бейінінде айырмашылықтар байқалған жоқ. Силденафиді (100 мг дозада) амлодипинмен бір мезгілде қолданған дәрілік заттардың өзара әрекеттесуіне жүргізілген арнайы зерттеулерде артериялық гипертензиясы бар пациенттерде шалқасынан жатқан кездегі систолалық артериялық қысымның қосымша төмендеуі 8 мм. с. б. құрады. Шалқадан жатқан кездегі диастолалық артериялық қысымның сәйкесінше қосымша төмендеуі 7 мм. с. б. құрады. Артериялық қысымның бұл қосымша төмендеулері дені сау еріктілерде силденафилді монотерапия ретінде пайдаланған кезде байқалған шамаға ұқсас болды.

Силденафил тепе-тең жағдайларда (100 мг дозада) АИТВ протеаза тежегіштерінің, саквинавирдің және ритонавирдің фармакокинетикасына ықпалын тигізбейді, олардың екеуі CYP3A4 субстраты болып табылады. Бозентанмен бір мезгілде қолданғанда силденафил тепе-тең жағдайда (тәулігіне үш рет 80 мг) бозентанның (тәулігіне екі рет 125 мг) AUC және Cmax мәндерін дені сау ерікті еркектерде, сәйкесінше, 49,8%-ға және 42%-ға арттырады.

Айрықша нұсқаулар

Эректильді дисфункцияны диагностикалау және оның ықтимал алғашқы себептерін анықтау үшін фармакологиялық емдеу ықтималдылығын қарастырғанға дейін ауру тарихын білу және медициналық тексеру жүргізген жөн.


Жүрек-қантамыр ауруларының қауіп факторлары

Эректильді дисфункцияны емдеуді бастар алдында емдеуші дәрігер өз пациенттерінің жүрек-қантамырлық статусына баға бергені жөн, өйткені сексуальді белсенділікпен байланысты жүрек асқынуларының белгілі бір дәрежедегі қаупі бар.

Силденафилді тағайындар алдында дәрігерлер белгілі бір негізгі аурулары бар, әсіресе олар сексуальді белсендікпен біріккен кезде, пациенттердің жағдайына осы препараттың қантамырларды кеңейтетін әсерінің болуы мүмкін жағымсыз зардаптарын мұқият тексеруі керек. Қантамырларды кеңейтетін дәрілерге жоғары сезімтал болатын топқа сол жақ қарыншаның шығатын бөлімі тарылған (мысалы, аорталық клапанның стенозы, гипертрофиялық обструкциялық кардиомиопатиясы бар) пациенттер, сондай-ақ артериялық қысымды автономды бақылаудың ауыр дәрежелі түріндегі бұзылуларымен көрініс беретін көптеген жүйелік атрофияның сирек синдромы бар пациенттер жатады.

Максигра нитраттардың гипотензиялық әсерін күшейтеді.

Тіркеуден кейінгі кезең барысында силденафилді қолдану кезінде миокард инфарктісін, тұрақсыз стенокардияны, кенеттен жүректен болатын өлімді, қарыншалық аритмияны, цереброваскулярлық қан кетуді, транзиторлы ишемиялық шабуылды, артериялық гипертензияны және артериялық гипотензияны қоса, күрделі жүрек-қантамырлық асқынулар жағдайлары тіркелді. Осы пациенттердің көбісінде, бірақ барлығында емес, жүрек-қантамыр ауруларының бұдан бұрынғы қауіп факторлары болған. Осы құбылыстардың көбісі жыныстық қатынас кезінде немесе одан кейін көп ұзамай тіркелген, сондай-ақ силденафилді қабылдағаннан кейін көп ұзамай, сексуальді белсенділіксіз бірнеше құбылыстар да тіркелген. Осы құбылыстардың силденафилді қабылдаумен, сексуальді белсенділікпен, бұрыннан бар жүрек-қантамыр ауруымен, осы факторлардың біріктірілімімен немесе басқа факторлармен тікелей байланысының бар-жоқтығын анықтауға мүмкіндік жоқ.

Приапизм
Эректильді дисфункцияны емдеуге арналған дәрілік препараттарды, соның ішінде силденафилді жыныс мүшесінің анатомиялық деформациясы (ангуляция, кавернозды фиброз немесе Пейрони ауруы сияқты) бар пациенттерге, сондай-ақ приапизмның (орақ-жасушалы анемия, көптеген миелома немесе лейкемия сияқты) дамуына бейім аурулары бар пациенттерге абайлап қолданған жөн.

Силденафилді тіркеуден кейін қолдану кезеңінде ұзаққа созылған эрекция және приапизм жағдайлары жөнінде мәлімделді. Эрекция 4 сағаттан астамға созылған жағдайда пациент шұғыл медициналық жәрдемге жүгінуі керек. Приапизмді шұғыл емдеу болмаған жағдайда ол пенис тіндерінің зақымдануына және потенцияның қайтымсыз жоғалуына әкеп соғуы мүмкін.

Эрекцияның бұзылуын емдеуге арналған басқа дәрілермен бірге қолдану
ФДЭ5 басқа тежегіштерімен немесе өкпелік артериялық гипертензияны емдеуге арналған құрамында силденафил бар басқа препараттармен (мысалы, Ревацио) немесе эрекцияның бұзылуын емдеуге арналған басқа дәрілермен біріктірілген Максигра препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігі зерттелген жоқ, сондықтан осындай біріктірілім қолдануға ұсынылмайды.

Көруге ықпалы
Силденафилді және ФДЭ-5 басқа тежегіштерін қабылдаумен байланысты көрудің бұзылу жағдайлары, атап айтқанда сирек аурулар – көру жүйкесінің алдыңғы артериитті емес ишемиялық нейропатиясы жағдайлары болды. Көру жітілігінің кез келген кемістігі пайда болған жағдайда Максиграны қабылдауды тоқтату және дәрігерге қаралу қажет.

Альфа-адреноблокаторлармен бір мезгілде қолдану
Альфа-адреноблокаторлар тобының препаратын қабылдап жүрген пациенттерде силденафилді сақтықпен қолдану ұсынылады, өйткені оларды бір мезгілде қолдану кейбір сезімтал пациенттерде симптоматикалық артериялық гипотензияға әкеп соғуы мүмкін. Бұл әсіресе силденафилді қабылдағаннан кейін 4 сағат ішінде байқалуы мүмкін. Постуральді артериялық гипотензияның даму қаупін азайту үшін альфа-адреноблокаторлармен ем қабылдап жүрген пациенттерде силденафилмен емдеуді бастамас бұрын гемодинамикалық тұрақтылық жағдайына қол жеткізген жөн. Силденафилді 25 мг дозадан бастай отырып қабылдау мүмкіндігін қарастыру керек. Бұдан басқа, дәрігерлер постуральді гипотензия симптомдары пайда болған жағдайда пациенттерге қандай әрекеттер жасау керектігі жөнінде нұсқау бергені жөн.

Қанның ұйығыштығына ықпалы
Адам тромбоциттерін пайдаланып жүргізілген in vitro зерттеулер натрий нитропруссидінің антиагрегациялық әсерін силденафилдің күшейтетінін айғақтады. Қан ұйығыштығының бұзылулары немесе белсенді пептикалық ойық жарасы бар пациенттерде силденафилді қолданудың қауіпсіздігі жөнінде мәліметтер жоқ, сондықтан силденафилді пайда/қаупі арақатынасына мұқият баға бергеннен кейін ғана қолданған жөн.

Жүктілік және лактация кезеңі
Максиграны әйелдерге қолдануға болмайды.
Жүкті және бала емізетін әйелдерге силденафилді қолдануға тиісінше және қатаң бақыланатын зерттеулер жүргізілген жоқ.

Ұрпақ өрбіту функциясы
Силденафилді 100 мг дозада пероральді түрде бір реттік қабылдағаннан кейін, препараттың сперматозоидтардың қозғалғыштығына немесе олардың морфологиясына ықпалы білінген жоқ.

Көлік құралын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне дәрілік заттың ықпал ету ерекшеліктері
Автокөлік құралдарын басқару немесе потенциалды қауіпті механизмдермен жұмыс жасау қабілетіне силденафилдің ықпалы зерттелген жоқ.
Автокөлік құралын басқарар немесе механизмдермен жұмыс жасар алдында пациенттерге, бас айналу және көру сезімінің бұзылуы сияқты препараттың жағымсыз әсерлерімен байланысты, олардың организмінің Максиграны қабылдауға қалай әсер беретіндігін түсіндірген жөн.

Артық дозалануы

Еріктілердің қатысуымен 800 мг-ге дейінгі дозадағы препаратты бір реттік қабылдауға жүргізілген зерттеулерде тіркелген жағымсыз реакциялар препараттың өте төмен дозаларын пайдаланған кезде байқалғандармен ұқсас болды, бірақ олардың туындау жиілігі және көрініс беру ауырлығы өте жоғары болды. Максигра препаратының жоғары дозаларын (200 мг) қабылдау препараттың тиімділігінің артуына әкелмейді, ол тек жағымсыз реакциялар (бас ауыру, гиперемия, бас айналу, диспепсия, мұрынның бітелуі және көру жүйкесінің бұзылуы) жиілігінің артуына әкеледі.

Артық дозаланған жағдайда стандартты симптоматикалық шараларды қабылдаған жөн.
Гемодиализ силденафилдің клиренсін жылдамдатпайды, өйткені силденафил қан плазмасы ақуыздарымен белсенді түрде байланысады және несеппен бірге шығарылмайды.

Шығарылу түрі және қаптамасы

Қабықпен қапталған 50 мг және 100 мг таблеткалар
Поливинилхлоридті үлбірден және алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамаға 1 немесе 4 таблеткадан салынған.
Пішінді 1, 2, 3 немесе 4 қаптамадан медициналық қолдану жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған.

Сақтау шарттары

Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 250С-ден аспайтын температурада сақтау керек.
Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!

Сақтау мерзімі

4 жыл
Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін препаратты қолдануға болмайды.

Дәріханалардан босату шарттары

Рецепт арқылы

Өндіруші/қаптаушы

«Польфарма» АҚ фармацевтикалық зауыты
Пельплиньска к-сі. 19, 83-200 Старогард Гданьски, Польша

Тіркеу куәлігінің иесі

«Химфарм» АҚ, Қазақстан Республикасы

Қазақстан Республикасы аумағында тұтынушылардан дәрілік заттардың сапасына қатысты шағымдар қабылдайтын және дәрілік заттың тіркеуден кейінгі қауіпсіздігін бақылауға жауапты ұйымның мекенжайы

«Химфарм» АҚ, Қазақстан Республикасы, Шымкент қ., Рашидов к-сі, 81
Телефон нөмірі: +7 7252 (610150)
Электронды поштасы: phv@santo.kz; infomed@santo.kz